3 Şubat 2017 Cuma

Tatil tatil diye bunu mu bekledim ben!?

Sırtımdaki final yükünü çoktan atıp, baya hafiflemiş bi şekilde geri geldim! En son baya sıkıntılı yazılar yazmışım. O haftayı bomboş bi şekilde tamamladıktan sonra, cumartesi gecesi annem geldi. Bu benim için moral kaynağı olduk. O akşam annemle oturduk, muhabbet ettik, gülüştük falan derken gece hoşlandığım beyin clubta kızlarla snaplerini gördüm! Ay içimden kalkan öküz geldi yine oturdu. Huzursuz bi gece ve yarım yamalak bi uykudan sonra pazar sabahına 5'te hortladım. Ders çalışma programımı falan yaptım ve saat 10'a kadar güzel çalıştım. Annem uyuyordu, yol yorgunu diye rahatsız etmek istemedim. Sonra ananem aradı ve çok yakın bi aile dostumuzun kalp krizi geçirdiğini, durumunun ağır olduğunu söyledi. Hemen annemi uyandırdım, o da arayıp ayrıntılı bilgi aldı. Çok geçmeden de ne yazık ki ölüm haberini aldık. Annem hemen ilk seferle geri döndü Kütahya'ya. Günün kalan zamanı ağlayarak ve iç sıkıntılarıyla geçti.

Salı günü annem tekrar geldi İzmir'e. Benim de sınavlarım başlamıştı. 2 hafta sınavlarla boğuştuktan sonra, sağ salim çıktım. Alttan yükseltmeye aldığım 3 dersi de yükselttim. (Bkz.: AA,AA,BA) Şu an açıklanmayan 2 sınav sonucum daha var ama onlardan da geçtim diye düşünüyorum.

Geçen cuma son sınavımdan sonra annemle keyif akşamı yapalım dedik. 3 bölüm Aşk-ı Memnu, çay, çerez, lak lak derken, bi anda annemin panik atak nöbeti geldi. Saat gecenin 2'siydi. Uzun zamandır nöbet geçirmediği için, ne yapacağımı bilemedim. Aklıma hep kötü şeyler gelmeye başladı ve bi gecede 10 yıl yaşlandım. Hemen taksi çağırıp hastaneye götürdüm annemi. Orda doktor kontrolünden sonra biraz dinlendi. Eve geldiğimizde saat 4'e geliyordu. Annem hemen uyudu, ben tabi ki huzursuzluktan uyuyamadım, bekledim. 9:30'da Kütahya'ya dönüş biletimiz vardı, annem uyandığında kötü olursa gitmeyelim diye düşünüyordum. Saat 6'ya doğru uyuyakalmışım. 7'de annem uyandırdı ve neyse ki iyiydi.

Yarın tam 1 hafta olacak geleli. Tatilde şunu yapcam, bunu yapcam diyodum ama geldiğimden beri kardeşim ve kuzenimle iskambil oynamaktan başka bir şey yapamadım. Kuzenim bugün Ankara'ya döndü, kardeşimin de pazartesi okulu başlayacak. Belki o zaman yaparım. Şimdi biriken blog yazılarını okumaya gidiyorum. Öperim! ♥

Mien

7 yorum:

  1. Çok geçmiş olsun yakınınıza :(

    Bende hep planlar yapardım amaaaa hep dediğin gibi oluyor tek başıma kalmamla birlikte gerçekleşiyor işlerim planlarım tabi her işim 2 işe dönüyor :)))

    Notlarınada kocaman maşallah :**

    YanıtlaSil
  2. Aksilikler her zaman en kötü anlarda ortaya çıkar zaten. Derslerine sevindim yükseltmeye akıp kalan biri olarak :) ne olursa olsun sen güçlü durduğun zaman huzursuzluk bile vız gelir. Önemsememek lazım bazı şeyleri sevgiler..tatili olan insan seni 😒 bende o bile yok şükret canısı

    YanıtlaSil
  3. Okuldan kurtulur kurtulmaz yeni dertler peşini bırakmamış anlaşılan. Hayatta karşımıza ne çıkacağı hakkında en ufak bir fikrimiz bile olamıyor ne yazık ki.

    Annen için de üzüldüm çünkü bende de panik bozukluk var onu iyi anlayabiliyorum. Panik atak nöbetleri kötüdür çok. Umarım tekrar yaşanmaz bu durum.

    Hayatının kalan kısmında mutluluklar dilerim

    YanıtlaSil
  4. merhaba blogunuzu takibe aldım bana da beklerim :) tatil çok çabuk geçti maalesef sevgiler...

    YanıtlaSil
  5. Gecikmiş geçmiş olsun dileklerimi iletirsiniz annenize...

    YanıtlaSil
  6. Yanıtlar
    1. Aaa merhaba deep'ciğiim :))

      Sil